pozyczka ratalna przez internet

Ustawa antylichwiarska – co warto wiedzieć?

Ustawa antylichwiarska – co warto wiedzieć?

Wygórowane koszty pożyczki czy kredytu, brak możliwości negocjacji wysokości odsetek czy informacji dotyczących rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania – sytuacje te powoli stają się przeszłością. Wszystko za sprawą skutków oddziaływania przepisów prawa, zabezpieczających interesy pożyczkobiorców. Polski prawodawca od dawna zapowiadał zaostrzenie norm regulujących istnienie na rynku niepewnych firm pożyczkowych. Od 2016 roku ustawa antylichiwarska i wprowadzane w niej zmiany są skutecznym narzędziem do walki klientów z nieuczciwymi pożyczkodawcami.

Spis treści:

Czym jest lichwa?

Jest to nieetyczne zachowanie polegające na udzielaniu pożyczek z zawyżonymi odsetkami i kosztami, co prowadzi do nieuczciwego wzbogacenia się osoby lub instytucji udzielającej pomocy finansowej. Istotą działalności lichwiarskiej jest wykorzystywanie mocnej pozycji pożyczkodawcy i słabszej kondycji finansowej dłużnika, który znalazł się w potrzebie.

Lichwa na gruncie prawa

Polski porządek prawny, głównie kodeks cywilny, określa szczegółowo maksymalną wysokość odsetek od pożyczki, jako co najwyżej dwukrotność wysokości odsetek ustawowych. Te ostatnie z kolei to wynik sumy poziomu stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 3,5 punktów procentowych. Ustawa o Kredycie Konsumenckim zawiera natomiast szereg przepisów obligujących firmy pożyczkowe oraz banki do informowania klientów o rzeczywistej rocznej stopie oprocentowania oraz całkowitych kosztach zobowiązania.

Na gruncie polskiego prawa lichwa traktowana jest jako przestępstwo z artykułu 304 kodeksu karnego, za popełnienie którego grozi kara nawet do 3 lat pozbawienia wolności. Muszą wystąpić jednak określone przesłanki, polegające na tym, że pożyczkobiorca z pełną świadomością podpisuje umowę, która nakłada na drugą stronę obowiązek spełnienia świadczenia niewspółmiernego ze świadczeniem wzajemnym.

Ustawa antylichwiarska – podstawowe informacje

Poprzez lichwę pożyczkodawca osiąga ponadprzeciętne korzyści. Wykorzystuje przy tym trudną sytuację klienta. W związku z tym polski prawodawca od lat dopracowuje przepisy prawne tak, aby ukrócić ten przestępczy proceder. Kwestie antylichwiarskie poruszają takie akty prawne, jak Kodeks Cywilny, Kodeks Karny, Ustawa Prawo Bankowe czy Ustawa o Kredycie Konsumenckim. Ostatnia zasadnicza modyfikacja norm miała miejsce w 2016 roku. Wówczas Ministerstwo Sprawiedliwości wprowadziło obostrzenia dotykające pożyczek.

Ustawa o chwilówkach – poważne zmiany

Ważnym aktem dotyczącym działalności antylichwiarskiej jest Ustawa o Nadzorze nad Rynkiem Finansowym, która określa między innymi szczegóły udzielania szybkich pożyczek, tak zwanych chwilówek oraz pożyczek ratalnych. Celem zmian w ustawie było naturalnie wyeliminowanie z rynku nieuczciwych pożyczkodawców. Postawiono nowe kryteria rejestracji tego typu podmiotów.

Obecnie instytucje udzielające chwilówek muszą być zarejestrowane w formie spółki kapitałowej, ich minimalny kapitał musi wynosić 200 tys zł, a ponadto są zobowiązane wykazać, skąd kapitał zakładowy pochodzi.

Ustawa antylichwiarska – jasne reguły

Wcześniej określanie wysokości kosztów pożyczki czy kredytu, okresu spłaty, możliwości jej przedłużenia lub refinansowania oraz wielu innych ważnych detali spoczywało po stronie instytucji finansowej. Klient miał niewielkie pole manewru albo możliwości negocjacji. W praktyce, jeśli potrzebował wsparcia materialnego, musiał zgodzić się na warunki przedstawione przez firmę, która miała nad nim sporą przewagę, także na gruncie prawa.

Po wprowadzeniu tak zwanej ustawy antylichwiarskiej, czyli pakietu przepisów odnoszących się do nieuczciwych pożyczek, sytuacja uległa znaczącej zmianie na korzyść konsumenta. Nowe regulacje wskazują na przykład maksymalną wysokość opłat, a co za tym idzie całkowitego kosztu zobowiązania.

Ustawa antylichwiarska a liczby

Teraz przepisy ustanawiają, że koszty pozaodsetkowe pożyczki czy kredytu nie mogą być większe niż 25% otrzymanej przez pożyczkobiorcę kwoty oraz nie większe niż 30% kwoty pożyczki w skali roku. Dotychczas prawo określało jedynie wysokość odsetek. Do wspomnianych kosztów można zaliczyć wszelkiego rodzaju opłaty, w tym przygotowawcze, prowizję dla firmy pożyczkowej lub instytucji bankowej i dodatkowe ubezpieczenia. Całkowite koszty, odsetkowe oraz pozaodsetkowe, mogą za to wynieść maksymalnie 75% kwoty pożyczki.

W trosce o dobro klienta

Ustawa lichwiarska z całą pewnością usunęła z branży firmy, które nie cieszyły się dobrą sławą albo próbujące, kosztem swoich klientów, zarobić jak najwięcej w krótkim czasie. Na rynku pożyczkowym nie brakowało i nadal nie brakuje instytucji, których uczciwość można postawić pod znakiem zapytania. Nowe przepisy powodują jednak, że coraz rzadziej dochodzi do nadużyć i ustalania gigantycznych kosztów zobowiązania, co jest traktowane jako zwykły wyzysk.

Respektowanie przepisów ustawy

Nadzór nad podmiotami udzielającymi wsparcia finansowego obejmuje Komisja Nadzoru Finansowego. Co w przypadku, gdy ustawa antylichwiarska jest łamana przez firmy pożyczkowe? Wówczas pożyczkodawca może ponieść odpowiedzialność karną. Pożyczkobiorca musiałby jednak złożyć w prokuraturze zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa. Do takich nadużyć należą np. wysokie opłaty za monity.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

    Wybierz ile chcesz pożyczyć

    Wybierz czas spłaty w miesiącach

    mies.